'Ik hield van jou' is zonder enige terughoudendheid een ode aan de liefde. Het is tevens een getuigenis van de keerzijde van dit menselijke fenomeen, een die de wereldliteratuur al sinds jaar en dag in haar greep heeft. De liefde tilt ons naar een hoger plan, maar kent ook haar schaduwzijde. De hoofdpersoon van deze autobiografische roman wordt van de een op de andere dag overrompeld door de liefde. Onaangekondigd verschijnt de nieuwe vrouw in zijn leven, maar even onaangekondigd zal zij ook weer verdwijnen. Zij laat een verpletterende leegte achter en de levensgrote vraag naar het waarom. Met ongekende openhartigheid beschrijft de auteur wat hem in die jaren overkomen is en hoe hij tot op de dag van vandaag worstelt met de liefde die hem eerst bedwelmde en intens gelukkig maakte en vervolgens in het niets leek op te lossen. Nog niet eerder schreef een man zo openhartig over zijn diepste emoties en zijn leven met 'amor'. Dit relaas zal de lezer, zowel mannen als vrouwen, nog lange tijd bezighouden.
